🎁 Lastminute cadeau: Digitale Cadeaubon  | Gratis verzending binnen NL met de Delivery Pass

Ga naar inhoud

Het testen van onze zonnebrand

Zonnebrandmiddelen spelen een belangrijke rol voor de volksgezondheid en als je ze op de juiste manier gebruikt, kunnen ze het risico op zonverbranding en huidkanker verminderen. De effectiviteit en veiligheid ervan nemen we erg serieus, daarom hebben we onze zonbeschermingsproducten aan verschillende testen onderworpen.

“We willen dat je nooit een ongemakkelijk of ontevreden gevoel krijgt als je iets bij Lush hebt gekocht,” zegt Lush-medeoprichter Mark Constantine. “Wij bieden producten aan die er niet alleen lollig of mooi uitzien, maar die ook op de lange termijn goed zijn voor je huid en haar. Aan het maken van producten als zonnebrandcrème of haarverf gaan veel discussies vooraf. En we moeten ervoor openstaan om van gedachten te veranderen.” 

Het testen van voltooide producten - Lush’ testpanel

Eind jaren 80, toen Lush nog het postorderbedrijf Cosmetics To Go was, werden onze allereerste zonnebrandmiddelen op vrijwilligers (waaronder Lush-medeoprichter Rowena Bird) getest, terwijl ze de Kilimanjaro beklommen. Dat was een nogal dappere (zo niet hardcore!) test-situatie, en tegenwoordig doen we het een beetje anders. 

Lush’ testcoördinator Jet Shears legt uit: “Elk nieuw ontwikkeld product wordt grondig getest, zodat we zeker weten dat het effectief en veilig is in gebruik. De uitvinder ervan zal het product zelf als eerste gebruiken. Als diegene tevreden is, wordt het product opgeschaald en zal er een grotere hoeveelheid worden klaargemaakt voor ons testpanel.” Dit panel bestaat uit ongeveer 350 vrijwilligers, die allemaal volledig onafhankelijk zijn van Lush. Ze hebben bovendien allemaal een verschillende huid, tint, zorgen of wensen. Ze krijgen een product toegestuurd en hen wordt gevraagd dat gedurende een relevante periode, meestal drie tot vier weken, te gebruiken. Hierna vullen ze een feedbackformulier in.  

Omdat sommige zonnebrandmiddelen een witte waas op donkere huiskleuren kunnen achterlaten, hebben we in dit geval ook feedback gevraagd aan mensen van kleur binnen ons bedrijf. Al deze testers gaven ons belangrijke feedback over welke producten werkten voor verschillende huidtinten en waar nog hiaten moesten worden opgevuld.

Het testen van voltooide producten - SPF en UVA

Alle zonnebrandmiddelen moeten ook worden getest om de bescherming die ze bieden te beoordelen. Je ziet het op bijna alle verpakkingen van zonneproducten: de SPF (Sun Protection Factor) en/of het UVA-logo. Bij SPF-testen wordt de diepte van bescherming gemeten en bij UVA-testen wordt gekeken naar de breedte van bescherming over het URV-spectrum.

Om deze te kunnen beoordelen, werden onze producten getest op menselijke vrijwilligers in een proefdiervrije voorziening in New Jersey, VS. Daarnaast hebben we samengewerkt met een laboratorium in Groot-Brittannië om onze nieuwe zonneproducten te testen.

SPF-niveaus worden weergegeven in getallen. Hoe hoger het getal, hoe meer bescherming je kunt verwachten als je het product met dezelfde dikte aanbrengt als waarmee het getest is (2 mg per cm2 huid). Hoewel de SPF meestal wordt geïnterpreteerd als een manier om de tijd die je in de zon doorbrengt te berekenen, is het beter om het als een rangschikking-systeem te zien, omdat de meeste mensen minder zonnebrandmiddel gebruiken dan wanneer de fabrikanten testen. Een SPF15-product dat met 2 mg per cm2 huid wordt aangebracht, geeft je een vijftiende (1/15) van de UVB-blootstelling die je anders zou krijgen.  

Ten slotte geeft het UVA-logo aan of jouw zonnebrandmiddel ook goede bescherming biedt tegen UVA - het soort zonlicht dat weinig zichtbare sporen nalaat, maar toch schade aan je lichaam kan veroorzaken. In de EU moet de UVA meer dan een derde van de SPF-waarde zijn om het logo ervan op het product te mogen afbeelden. 

Het testen van individuele ingrediënten - Veiligheid, gevoeligheid en toxiciteit

Sinds 2014 gebruiken we dezelfde drie biologische UV-filters die UV-stralen absorberen en je huid ertegen beschermen: octylmethoxycinnamaat (OMC), octocryleen (OC) en butylmethoxydibenzolylmethaan (BMBM). Deze drie zijn door onze uitvinders geselecteerd vanwege hun lange gebruiksgeschiedenis en de grote hoeveelheid beschikbare testgegevens. In de afgelopen decennia werden ze echter soms als controversieel beschreven, waarbij hun veiligheid op de lange termijn in twijfel werd getrokken, vooral op het gebied van huidgevoeligheid en kankerrisico’s. De oprichters van Lush namen deze zorgen uiterst serieus en waren zich er bovendien van bewust dat alle beschikbare resultaten van dieproeven kwamen. Daarom werden de zonbeschermingsproducten in 2020 uit de verkoop gehaald om de ingrediënten nader te bestuderen.

Het stokje werd overgedragen aan dr. Chloú Raffalli, toxicoloog van Lush. Zij is verantwoordelijk voor het evalueren van de veiligheid van producten voordat ze verkocht worden, en voor het verstrekken van proefdiervrije testgegevens - zowel reeds beschikbare, als verkregen in opdracht van Lush bij partner-laboratoria. “De meeste cosmeticabedrijven vertrouwen nog steeds op oude proefdier-resultaten,” zegt ze, “ondanks de toenemende bewijzen dat het testen op dieren geen respectabele, betrouwbare wetenschap is die consumenten kan beschermen tegen schadelijke ingrediënten.”

In-vitrotesten met XCellR8

Om de veiligheid van onze zonbeschermingsproducten te beoordelen, heeft Chloé twee testen laten uitvoeren door XCellR8, een lab waarmee we al jaren samenwerken. “XCellR8 is het eerste laboratorium dat 100% proefdiervrij is en dat alleen menselijke bijproducten gebruikt. "Daarom krijgen we gegevens die ethisch verantwoord zijn en veel relevanter voor de menselijke gezondheid,” legt Chloé uit.

Genotoxiciteit-test 

Onze ingrediënten zijn getest op menselijke cellen en op gereconstrueerd menselijk epidermis-weefsel met behulp van de BlueScreen™ test. Het lab reproduceert nauwkeurig de blootstelling van onze organismen aan bepaalde stoffen. Het bootst zelfs de stofwisselingsactiviteit met enzymen na, omdat ons lichaam nogal goed ongewenste stoffen kan elimineren. Dit laboratorium kan op verschillende genotoxinen testen: clastogenen (die chromosomen beschadigen), aneugenen (die het aantal chromosomen kunnen veranderen) en mutagenen (die DNA veranderen). Een genotoxische stof beschadigt het genetisch materiaal van cellen (je DNA), en deze veranderingen kunnen mogelijk tot kanker leiden. Daarom is het testen op genotoxiciteit zo belangrijk.

Huidgevoeligheid

Een frequente blootstelling aan een allergene stof kan bij sommige mensen een allergische reactie veroorzaken. Een product kan in eerste instantie in orde zijn, maar als je eenmaal overgevoelig bent geworden, is het iets wat de rest van je leven blijft terugkeren, elke keer als je die bepaalde stof gebruikt. Daarom is gevoeligheid een belangrijk gegeven waarmee rekening moet worden gehouden bij het beoordelen van het gebruik of de concentratie van een ingrediënt in een verzorgingsproduct. 

Er wordt een ‘twee uit drie’-testmethode gebruikt. Hierbij worden twee tot drie testen uitgevoerd; als er twee falen, wordt het ingrediënt als gevoelig beschouwd. XCellR8 deed drie verschillende testen: de Direct Peptide Reactivity Assay (DPRA), KeratinoSens en h-CLAT. Deze beslaan een breed scala aan reacties: van covalente proteïne-binding tot aan keratinocyten-activering en dendritische cellen-activering. De laatste stap van deze beoordeling is het vaststellen van een zogenaamde Dermal Sensitisation Treshold (DST), die helpt bij het bepalen van veilige en risicovolle hoeveelheden. Een lage DST-score betekent dat zelfs als een product door eerdere testen als ‘gevoelig’ is bestempeld, het nog steeds niet waarschijnlijk is dat het allergische reacties veroorzaakt als het onder een bepaald niveau wordt gebruikt.

Interne veiligheidsbeoordeling

Als de XCellR8-resultaten eenmaal binnen zijn, voert Chloé Raffalli een systemische toxiciteit-beoordeling uit: de laatste stap voordat het product met een veiligheidsbeoordeling naar de uitvinders teruggaat.

Systemische toxiciteit verwijst naar de effecten die optreden op afstand van waar iets wordt toegediend. Een verzorgingsproduct dat op de huid wordt aangebracht, kan bijvoorbeeld andere organen aantasten nadat bepaalde stoffen in de bloedbaan terechtkomen. Dit eindpunt met hoog risico moet in verschillende stappen worden beoordeeld. 

Om de blootstelling van een ingrediënt op een consument te evalueren, wordt een zogenaamde Systemic Exposure Dose (SED) berekend. De SED is de hoeveelheid die naar verwachting dagelijks per kilogram lichaamsgewicht in de bloedbaan terechtkomt. Het wordt berekend met veel parameters in het achterhoofd, die voornamelijk gekoppeld zijn aan producttoepassing (methode, hoeveelheid, frequentie en betrokken oppervlak), de gemiddelde snelheid van opname door de huid, het gemiddelde gewicht van de geteste populatie en de concentratie van het ingrediënt in het eindproduct. In het geval van zonbescherming wilden we ervoor zorgen dat de ingrediënten veilig waren voor kinderen ouder dan drie jaar. Daarom hebben we een lager lichaamsgewicht overwogen om de systemische blootstellingsdosis te berekenen in vergelijking met volwassenen. 

Rekening houdend met de SED en eerdere resultaten, werd het systemische effect van de ingrediënten beoordeeld, en werd hun veiligheid voor mensen ouder dan drie jaar gegarandeerd. Dit heeft geleid tot de beslissing om onze zonnebrandmiddelen vol overtuiging opnieuw te lanceren. 

“De informatie die we door het werk van XCellR8 hebben gekregen, gaf ons een leidraad voor de hoeveelheid zonnefilters die we kunnen gebruiken. Dit betekent dat we onze klanten vol vertrouwen zonnebrandmiddelen kunnen aanbieden die hun hele leven vielig meegaan.” - Helen Ambrosen

Homepage - Het testen van onze zonnebrand